Βασιλικός: Οι ιδιότητές του και η χρήση του ως βότανο!

Ο βασιλικός είναι αρωματικό ετήσιο, ποώδες φυτό της οικογένειας των Χειλανθών και της τάξης των σωληνανθών. Η καταγωγή του είναι από την Ινδία και το Ιράν αλλά σήμερα καλλιεργείται σε πάρα πολλές περιοχές του κόσμου.

 Η ονομασία “basil”, “βασιλικός” στα ελληνικά, προέρχεται από την ελληνική λέξη «βασιλεύς» και του αποδόθηκε καθώς, σύμφωνα με θρύλο,... φύτρωσε στο σημείο όπου ο βασιλιάς Μέγας Κωνσταντίνος και η μητέρα του Αγία Ελένη ανακάλυψαν τον Τίμιο Σταυρό.

 Στην Iνδία θεωρείται ιερό φυτό, ονομάζεται Tούσλι και καλλιεργείται έξω από τους ναούς, ενώ παλαιότερα συνήθιζαν να βάζουν ένα κλαδί βασιλικού στο στόμα του νεκρού για να του ανοίξουν οι πύλες του άλλου κόσμου. Στην Eλλάδα θεωρείται επίσης ιερό φυτό και για το λόγο αυτό, οι ιερείς της Oρθόδοξης Eκκλησίας τον χρησιμοποιούν στον αγιασμό.

Ιδιότητες βασιλικού

Γενικά, ο βασιλικός , που διατηρεί πάντα την ωραία κι ευχάριστη μυρωδιά του, διεγείρει το στομάχι, τον οργανισμό γενικά, ως τονωτικό, και αυξάνει τη θερμοκρασία (όπως άλλωστε και όλα τα Χειλανθή – φασκόμηλο, ρίγανη, θυμάρι κτλ.). Επιπλέον, είναι σπασμολυτικό του πεπτικού, αντιφυσητικό και γαλακτοπαραγωγικό.

Ακόμα, καταπραΰνει τους σπασμούς της κοιλιάς, είναι διουρητικό και αξιόλογο κατά της ζαλάδας και της νευρικής ημικρανίας, τονώνει την αναπνοή , είναι αντιγονορροϊκό.

Τέλος, είναι εφιδρωτικό , αντισηπτικό και αποχρεμπτικό φυτό, καθώς και κατά των αερίων και του πονοκεφάλου. Ο βασιλικός χρησιμοποιείται στη μαγειρική ως αρωματικό ενώ μια γλάστρα με βασιλικό μπροστά στο παράθυρο μας απομακρύνει τις μύγες και τα κουνούπια.

Θεραπευτική χρήση ως βότανο

Ο βασιλικός ως βότανο χρησιμοποιείται για θεραπευτικούς σκοπούς ολόκληρος. Το φυτό διατηρείται αποξηραμένο και ιδιαίτερα τα φύλλα και οι ανθισμένες κορυφές, που συλλέγονται κατά το διάστημα της άνθησης. Τα υπέργεια μέρη συλλέγονται, αποξηραίνονται στη σκιά, γίνονται στη συνέχεια σκόνη και φυλάγονται τελικά μέσα σε κουτιά, για να χρησιμοποιηθούν ως φάρμακο αλλά και καρύκευμα σε φαγητά.
Φαρμακευτικά χρησιμοποιείται σήμερα ευρύτατα και από την ινδική παραδοσιακή ιατρική, την Aγιουρβέδα.

Ο Βασιλικός στη μαγειρική

Στη μαγειρική χρησιμοποιούνται κυρίως φρέσκα (αλλά και αποξηραμένα όλο το χρόνο) φύλλα της πλατύφυλλης ποικιλίας το άρωμα των οποίων μοιάζει λίγο με αυτό του γλυκάνισου. Αρωματίζει διάφορα ψητά, σαλάτες, βραστά, κοκκινιστά, σούπες κ.τ.λ. ενώ ταιριάζει πολύ σε σάλτσες που έχουν ως βάση τη φρέσκια ντομάτα. Στην Ιταλική κουζίνα, η σάλτσα ζυμαρικών πέστο (pesto) έχει για βάση της το βασιλικό.

Χαλάλι σου Βασιλικέ όσο νερό κι΄αν πίνεις,γιατί τό κάμεις άρωμα καί πίσω μου τό δίνεις!(Κρητική Μαντινάδα)

Αναγνώστες